60 lat Dyskusyjnego Klubu Filmowego “Politechnika”. Z tej okazji zapraszam ka\u017cd\u0105 osob\u0119, do kt\u00f3rej dotrze post na obchody rocznicy w najbli\u017cszy czwartek – 11. grudnia. Na skal\u0119 miasta jest to wydarzenie wyj\u0105tkowe i no c\u00f3\u017c… zdarzaj\u0105ce si\u0119 raz na 60 lat.<\/p>\n\n\n\n
A teraz prywatna opowie\u015b\u0107 prosto z serca o miejscu, kt\u00f3re sta\u0142o si\u0119 poniek\u0105d drugim domem…<\/p>\n\n\n\n
W DKF Politechnika – miejscu, kt\u00f3re na lini czasu ma dla mnie szczeg\u00f3lne znaczenie, sp\u0119dzi\u0142em swoje ostatnie 7 lat \u017cycia, a nawet 10, uwzgl\u0119dniaj\u0105c te minione, zanim sta\u0142em si\u0119 oficjalnie cz\u0119\u015bci\u0105 zespo\u0142u. DKF od pocz\u0105tku by\u0142 przestrzeni\u0105, w kt\u00f3rej mog\u0142em realizowa\u0107 si\u0119 na p\u0142aszczyznach innych, ni\u017c zero-jedynkowe studia informatyczne. A mo\u017ce jak pisa\u0142 Schulz w “Sanatorium pod klepsydr\u0105” by\u0142 – wyrw\u0105 w czasie, istniej\u0105c\u0105 gdzie\u015b na uboczu dni rozci\u0105gni\u0119tych mi\u0119dzy porankami i wieczorami.<\/p>\n\n\n\n
W ten czwartek wybija 60-lat dzia\u0142alno\u015bci nieoficjalnego 3. kina studyjnego we Wroc\u0142awiu, gdzie ka\u017cdy rok przynosi\u0142 wyj\u0105tkowy repertuar. Ka\u017cdy kinoman i kinofil w mie\u015bcie wie, \u017ce selekcje naszych tytu\u0142\u00f3w odznacza\u0142y si\u0119 zawsze wysok\u0105 jako\u015bci\u0105 artystyczn\u0105 i cho\u0107 nasze sale nigdy nie by\u0142y pe\u0142ne po brzegi, to zawsze mieli\u015bmy grono os\u00f3b, kt\u00f3re ceni\u0142y nasze starania i bogactwo dywersyfikacji czwartkowych seans\u00f3w. Nie by\u0142oby to mo\u017cliwe bez ma\u0142ych, prywatnych wszech\u015bwiat\u00f3w cz\u0142onk\u00f3w klubu, kt\u00f3rzy na przestrzeni lat sk\u0142adali sie w ten jeden, eklektyczny organizm.<\/p>\n\n\n\n
Wiele razy mia\u0142em okazj\u0119 us\u0142ysze\u0107 s\u0142owa typu: “dzi\u0119ki za dzi\u015b”, “bardzo ciekawa prelekcja”, “dzisiejsza dyskusja by\u0142a zestawem perspektyw, kt\u00f3re pozwoli\u0142y mi inaczej spojrze\u0107 na film”, “chcia\u0142em powiedzie\u0107 tylko, \u017ce robicie super robot\u0119”, “przychodz\u0119 do was w czwartki i wiem, \u017ce nie musz\u0119 nawet sprawdza\u0107 filmu, by wiedzie\u0107, \u017ce chc\u0119 na nim by\u0107”, “czwartek wiecz\u00f3r dla mnie to dkf politechnika”, “sk\u0105d wy bierzecie te tytu\u0142y”, “gdyby nie dkf nie odkry\u0142abym kina” i jedna z ostatnich po seansie “Snu Sultany”, kt\u00f3ra zapadnie mi w pami\u0119\u0107 na lata “ka\u017cda twoja prelekcja to taka ma\u0142a podr\u00f3\u017c” (Jolanta Popi\u0144ska). Te wszystkie uznania, podzi\u0119kowania, docenienia naszego filmowego klubu dawa\u0142y mi poczucie, \u017ce robimy w ka\u017cdym roku co\u015b, co ma znaczenie i co odk\u0142ada si\u0119 w ludziach, sumuj\u0105c w coraz szersze horyzonty i to nie tylko kinowe.<\/p>\n\n\n\n
Zawsze te\u017c w klubie dbali\u015bmy o tradycj\u0119. Ka\u017cdy pokaz poprzedzony by\u0142 prelekcj\u0105, a zwie\u0144czony dyskusj\u0105, kt\u00f3ra jest kwintesencj\u0105 naszej dzia\u0142alno\u015bci i wie to ka\u017cdy, kt\u00f3ry cho\u0107 raz by\u0142 u nas na pokazie. Dla mnie wszystkie prelekcje i dyskusje, w kt\u00f3rych bra\u0142em udzia\u0142, jak i te kt\u00f3re prowadzi\u0142em, by\u0142y okazj\u0105 do nieustannego rozwoju, zbierania nowych do\u015bwiadcze\u0144, cho\u0107 nie zawsze by\u0142y one \u0142atwe, ale ka\u017cda z tych nieperfekcyjnych cegie\u0142ek i to, co nimi budowa\u0142em, by\u0142o kierowaniem si\u0119 za zmiennymi kierunkowskazami. Pod\u0105\u017canie za nimi stworzy\u0142o we mnie cz\u0142owieka, z kt\u00f3rym cho\u0107 nie lubi\u0119 przebywa\u0107, to ceni\u0119 jego obecno\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Obserwowa\u0142em te zmiany zachodz\u0105ce we mnie, nowych ludzi z nowymi pomys\u0142ami, kt\u00f3rzy co roku pojawiali sie w DKFie. Chyba nie b\u0119dzie to nadu\u017cyciem, gdy powiem, \u017ce by\u0142o to inspiruj\u0105ce, patrze\u0107, jak z czasem zmienia si\u0119 \u015bwiat, a ja starzej\u0105c si\u0119 mog\u0119 z tego czerpa\u0107. Dzi\u015b mi\u0119dzy mn\u0105 a najm\u0142odszym cz\u0142onkiem jest 10 lat. W tym roku zacz\u0119\u0142o mnie to przera\u017ca\u0107. Pojawi\u0142y si\u0119 my\u015bli, \u017ce mo\u017ce to pora przerwa\u0107 bieg, \u017ce ten m\u00f3j czas, czy raczej linia czasu nie powinna przecina\u0107 si\u0119 z tymi, kt\u00f3rzy pisz\u0105 histori\u0119 klubu na nowo. Jednak ten strach po kilku rozmowach min\u0105\u0142, gdy zrozumia\u0142em, \u017ce moja “starsza” perspektywa nie musi by\u0107 niczym z\u0142ym, znalaz\u0142em osoby, dla kt\u00f3rych jest ona cenna, a sam mog\u0119 troch\u0119 jak Wojtek Sok\u00f3\u0142: “S\u0142ucha\u0107 ma\u0142olat\u00f3w, \u017ceby wiedzie\u0107, co si\u0119 kroi. S\u0142ucha\u0107 zgred\u00f3w, \u017ceby wiedzie\u0107, jak by\u0142o”.<\/p>\n\n\n\n
DKF Politechnika nie tylko ma swoj\u0105 histori\u0119, ale j\u0105 tworzy. Jedna z nich, nader nieprawdopodobna wydarzy\u0142a si\u0119 kilka tygodni temu, gdy podczas lu\u017anej rozmowy w barze pozna\u0142em cz\u0142owieka, kt\u00f3ry po us\u0142yszeniu nazwy DKF Politechnika powiedzia\u0142, \u017ce ostatni raz by\u0142 tam na pokazie filmu “The Wall” i \u017ce jest to jedna z najwa\u017cniejszych p\u0142yt w jego \u017cyciu, \u017ce do dzi\u015b trzyma pami\u0105tkowy bilet w antyramie tu\u017c obok biletu z koncertu Rogera Watersa. Doda\u0142 do tego \u017cartobliwie: “By\u0142o to chyba najlepsze wyj\u015bcie, jakie mieli\u015bmy z moj\u0105 by\u0142\u0105 \u017con\u0105”. Pokaz filmu “The Wall”, kt\u00f3ry odby\u0142 si\u0119 30. listopada 2019 roku, z okazji 40-lecia p\u0142yty Pink Floyd\u00f3w, rozbudowany o opraw\u0119 wizualn\u0105 i happening by\u0142 moim autorskim, sporych rozmiar\u00f3w projektem, kt\u00f3ry zorganizowa\u0142em, jednocze\u015bnie r\u00f3wnolegle ko\u0144cz\u0105c pisanie pracy in\u017cynierskiej. Nie ma dla mnie wy\u017cszej formy sztuki, jak ta, kt\u00f3ra pozostawia w cz\u0142owieku \u015blad. Dzi\u0119ki byciu w DKFie uda\u0142o mi si\u0119 ten \u015blad zostawi\u0107. Jaka by\u0142a szansa, \u017ce po 6 latach trafi\u0119 na cz\u0142owieka, kt\u00f3ry podzieli si\u0119 ze mn\u0105 t\u0105 histori\u0105? M\u00f3j wewn\u0119trzny matematyk odpowie, \u017ce niezerowa, ale szansa, \u017ce to ja b\u0119d\u0119 jej cz\u0119\u015bci\u0105… to ju\u017c pozostawi\u0119 niezbywalnemu urokowi \u015blepego losu.<\/p>\n\n\n\n
Przyszed\u0142 te\u017c taki czas, gdy troch\u0119 jak w piosence Paktofoniki “Ja to ja” dotar\u0142o do mnie, \u017ce “ja to ja, wi\u0119c jako ja chc\u0119 by\u0107 znany”. Posz\u0142y za tym wybory, kt\u00f3re niekt\u00f3rym si\u0119 nie podobaj\u0105, inni je doceniaj\u0105, a ja niezale\u017cnie od tego ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce zbudowa\u0142em w ludziach jaki\u015b obraz mnie, mojego specyficznego gustu filmowego i tego, \u017ce gdy wychodz\u0119 poprowadzi\u0107 prelekcj\u0119, ka\u017cdy ju\u017c mniej wi\u0119cej wie, czego si\u0119 spodziewa\u0107, a po jej zako\u0144czeniu czasem nawet dostan\u0119 screenshot odpalonego stopera. Pami\u0119tam, gdy po pokazie “Emy”, kt\u00f3r\u0105 zg\u0142osi\u0142em do repertuaru podszed\u0142 do mnie Krzysiek Dubowik i z czym\u015b pomi\u0119dzy sarkazmem, ironi\u0105, a kole\u017ce\u0144skim \u017cartem zapyta\u0142: “To ty zg\u0142osi\u0142e\u015b ten film, co nie?”. Raz Krzysiek powiedzia\u0142 mi, \u017ce przez moje dziwne filmy i filmy og\u00f3\u0142em grane w DKFie zmieni\u0142o mu si\u0119 patrzenie na nie. Kiedy\u015b oceni\u0142by je na 2, a dzi\u015b, co niekoniecznie wie, czy jest dobre, oceni\u0142by znacznie wy\u017cej.<\/p>\n\n\n\n
Mam z tego powodu w sobie pewne poczucie dumy odfiltrowanej z hedonizmu, \u017ce cho\u0107 nie zawsze w pozytywnym sensie, ale uda\u0142o mi sie nie by\u0107 osob\u0105 oboj\u0119tn\u0105 dla innych. Mam te\u017c sporo rado\u015bci, \u017ce po drodze m.in. dzi\u0119ki DKFowi Politechnika nauczy\u0142em si\u0119 m\u00f3wi\u0107 przez pryzmat “ja” i przesta\u0142em u\u017cywa\u0107 trzeciej osoby, do opowiadania o tym, co prze\u017cywam. Naj\u015bmieszniejsz\u0105 rzecz\u0105, jak\u0105 us\u0142ysza\u0142em w tym roku, by\u0142o nazwanie mnie “osobowo\u015bci\u0105”. Wpierw du\u017co my\u015bla\u0142em, co to znaczy, przypisuj\u0105c temu r\u00f3\u017cne znaczenia. Jednak wreszcie do mnie dotar\u0142o, \u017ce w tym s\u0142owie nie chodzi o precyzj\u0119 – to w\u0142a\u015bnie ca\u0142e spektrum znacze\u0144, jakie ono w sobie kryje, jest jego kwintesencj\u0105. To te\u017c chyba miejsce, by podzi\u0119kowa\u0107 osobom takim jak Daniel Szymon Sty\u015b i Hanna Kroczek, kt\u00f3re mia\u0142y cierpliwo\u015b\u0107 by przez to spektrum ze mn\u0105 przechodzi\u0107 i w zrozumieniu, \u017ce w\u0142a\u015bnie w jego akceptacji i poszanowaniu kryje si\u0119 ta dziwna tajemnica, dzi\u0119ki kt\u00f3rej nawi\u0105zywane relacje potrafi\u0105 wykracza\u0107 poza limity czasu i przestrzeni.<\/p>\n\n\n\n
Nie by\u0142o \u0142atwo wytrwa\u0107 w tej filmowej pasji przez ostatnie 10 lat. Z r\u00f3\u017cnych przyczyn, g\u0142\u00f3wnie zbyt osobistych, by umieszcza\u0107 je w po\u015bcie na facebooku, ale op\u0142aci\u0142o si\u0119. Cho\u0107 to zdzierane od zaciskania z\u0119by dawa\u0142y si\u0142\u0119 tej ambiwalentnej konsekwencji. I gdy tak my\u015bla\u0142em, \u017ce to wszystko po nic, \u017ce nie docieram do \u017cadnego miejsca, a jedynie dryfuj\u0119, to na horyzoncie pojawi\u0142y si\u0119 nowe szanse. Odej\u015bcie z Kalejdoskopu, gdzie zdobywa\u0142em do\u015bwiadczenie, da\u0142o mi si\u0142\u0119 i wywo\u0142a\u0142o iskr\u0119, kt\u00f3ra poskutkowa\u0142a powstaniem Seen Twice. W maju dosta\u0142em propozycj\u0119 prowadzenia prelekcji w DCFie do wyj\u0105tkowo pojechanego cyklu Najlepsze z Najgorszych, gdzie pe\u0142en obaw, \u017ce mog\u0119 sobie nie poradzi\u0107 z tego typu kinem, odkry\u0142em co\u015b odwrotnego. To w\u0142a\u015bnie te moje wypracowane “ja” jest czym\u015b, co we wspomnianych prelekcjach wnosi zupe\u0142nie inne spojrzenia na te zaszufladkowane filmy. Zrealizowa\u0142em pierwsze wywiady z tw\u00f3rcami podczas Millennium Docs Against Gravity Wroc\u0142aw oraz Octopus Film Festival. To one wreszcie sprawi\u0142y, \u017ce odpali\u0142em podcast, z kt\u00f3rym to zamiarem nosi\u0142em si\u0119 od dw\u00f3ch lat. Pozna\u0142em te\u017c bardzo mi\u0142ego cz\u0142owieka, jakim jest Micha\u0142 Hernes, kt\u00f3ry zawsze gotowy jest do pomocy, gdy potrzebuj\u0119 filmowego wsparcia. Dostaj\u0119 nie tylko je, dlatego to znowu moment, by wyrazi\u0107 wdzi\u0119czno\u015b\u0107 za nieustannie potwierdzan\u0105 w moim \u017cyciu obecno\u015b\u0107 kibica. Niedawno jeszcze w Kino Astra uda\u0142o mi sie zorganiowa\u0107 pierwsze wydarzenie, jakim by\u0142 minimaraton anime, kt\u00f3ry znowu nie odby\u0142by si\u0119, gdyby nie Fundacja Animagia i poznanie Tomka Lewoca, kt\u00f3rego bycie s\u0142ownym jest rzecz\u0105 bezgranicznie warto\u015bciow\u0105 w dzisiejszych czasach. Optymistycznie zak\u0142adam, \u017ce do ko\u0144ca roku pozosta\u0142o kilka dni, a mam g\u0142\u00f3d w sobie, by w filmowym kalendarzu na rok 2025 postawi\u0107 kropk\u0119, a mo\u017ce lepiej by postawi\u0107 przecinek, zostawiaj\u0105c miejsce przypadkowi, by znowu da\u0142 o sobie zna\u0107 w najmniej oczekiwanym momencie.<\/p>\n\n\n\n
To ju\u017c by\u0142oby na tyle. Cho\u0107 ten d\u0142ugi post jest jedynie wycinkiem roli, jak\u0105 obecno\u015b\u0107 i dzia\u0142alno\u015b\u0107 w DKFie odegra\u0142y w moim \u017cyciu. Nie\u0142atwo podsumowa\u0107 ostatnie 10 lat, gdzie cz\u0142owiek zwiedza\u0142 antypody, lawiruj\u0105c mi\u0119dzy pacho\u0142kami, by co jaki\u015b czas przeskoczy\u0107 ten przys\u0142owiowy kamie\u0144 milowy. Przygoda z DKF Politechnika, kt\u00f3ra zacz\u0119\u0142a si\u0119 w 2016 roku, trwa i mam nadziej\u0119, \u017ce jeszcze kilka lat potrwa, nim faktycznie gong zabrzmi, \u017ce to ju\u017c ten czas, by rozwa\u017cy\u0107 dkfow\u0105 emerytur\u0119 i z Ani\u0105 Kopij otworzy\u0107 wreszcie to kino, o kt\u00f3rym co jaki\u015b czas zdarza si\u0119 nam rozmarzy\u0107 przy piwie w Przekr\u0119cie.<\/p>\n\n\n\n
Tak\u017ce jeszcze raz, najserdeczniej jak potrafi\u0119, zapraszam Was wszystkich, teraz ju\u017c tych najwytrwalszych, kt\u00f3rzy mieli si\u0142\u0119 dobrn\u0105\u0107 do tego miejsca w czytaniu na specjalny pokaz z okazji 60-lecia DKFu Politechnika. Pokazowi b\u0119dzie towarzysz\u0107 wystawa po\u015bwi\u0119cona bogatej historii klubu oraz recital fortepianowy, kt\u00f3ry zabrzmi po seansie filmu “Bariera” w re\u017cyserii Jerzego Skolimowskiego.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
60 lat Dyskusyjnego Klubu Filmowego “Politechnika”. Z tej okazji zapraszam ka\u017cd\u0105 osob\u0119, do kt\u00f3rej dotrze post na obchody rocznicy w najbli\u017cszy czwartek – 11. grudnia. Na skal\u0119 miasta jest to wydarzenie wyj\u0105tkowe i no c\u00f3\u017c… zdarzaj\u0105ce si\u0119 raz na 60 lat. A teraz prywatna opowie\u015b\u0107 prosto z serca o miejscu, kt\u00f3re sta\u0142o si\u0119 poniek\u0105d drugim domem… W DKF Politechnika –…<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":626,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[58],"tags":[],"class_list":["post-625","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-aktualnosci"],"acf":[],"yoast_head":"\n