Gray dopala papierosa, czytaj\u0105c list od Alexa, z kt\u00f3rym si\u0119 rozsta\u0142a. W jej stoickim spojrzeniu widzimy pulsuj\u0105ce emocje, kt\u00f3re pr\u00f3buje ukry\u0107 w unosz\u0105cym si\u0119 dymie. Nie wzruszy\u0142by ni\u0105 nawet go\u0142\u0105b, rozbijaj\u0105cy si\u0119 o szyb\u0119, gdyby nie Fionn, kt\u00f3ra pukaj\u0105c do drzwi oznajmia z wr\u0119cz obezw\u0142adniaj\u0105co dziecinn\u0105 manier\u0105: “Nie \u017cyje”. Wychodz\u0105 na dach, by razem z innymi go\u0142\u0119biami po\u017cegna\u0107 zmar\u0142ego ptaka. Zimne kolory nieba oddaj\u0105 doskonale atmosfer\u0119 wewn\u0119trznego niepokoju g\u0142\u00f3wnej bohaterki.<\/p>\n\n\n\n
Podczas, gdy dla Fionn jest to moment, zdaje si\u0119, afirmacji naturalnego kr\u0119gu \u017cycia, dla Gray stanowi punkt zapalny, wyrw\u0119 w murz\u0119, powiew \u015bwie\u017cego powietrza wpadaj\u0105cy przez dziur\u0119 w rozbitej szybie. Swoj\u0105 po\u017cegnaln\u0105 mow\u0105 Gray przekszta\u0142ca epitafium Fionn w akt oskar\u017cenia. Cho\u0107 szybko zdajemy sobie spraw\u0119, \u017ce to nie bogu ducha winien go\u0142\u0105b jest adresatem krzyku pe\u0142nego z\u0142o\u015bci i \u017calu – emocji r\u00f3wnie destrukcyjnych, co… oczyszczaj\u0105cych. Fionn nie ocenia, jest obok. Jej obecno\u015bci jest katalizatorem zmiany. Okoliczno\u015bci spotkania, jak i samo spotkanie mog\u0142yby wydawa\u0107 si\u0119 dziwne, groteskowe, ale jest wr\u0119cz przeciwnie. Relacja mi\u0119dzy obiema kobietami, cho\u0107 nawi\u0105zana przed 5 minutami zdaje si\u0119 by\u0107 nader naturalna, jakby zna\u0142y si\u0119 co najmniej od liceum.<\/p>\n\n\n\n
Gdy wieczorem do drzwi Gray ponownie zapuka Alex, b\u0119d\u0105cy nie\u015bwiadomy, a mo\u017ce po prostu nieszanuj\u0105cy i nieakceptuj\u0105cy jej decyzji, ta po prostu zamknie drzwi, grzecznie odmawiaj\u0105c propozycji papierosa i kolejnego “porozmawiania na spokojnie”. Dumnie pozostawi by\u0142ego ch\u0142opak z ostatni\u0105 stron\u0105 zamkni\u0119tego rozdzia\u0142u, jego \u017cyciem, problemami, emocjami, za kt\u00f3rych przetrawienie odpowiada on sam. To moment kluczowy dla g\u0142\u00f3wnej bohaterki. Nawet, je\u015bli trwa zaledwie kilka sekund. Nie ma w nim pompatycznej muzyki. Deszcz po prostu pada – nie jest symbolem wielkiej wody sp\u0142ukuj\u0105cej przesz\u0142o\u015b\u0107. Niesamowite jest to, jak re\u017cyserki ca\u0142\u0105 uwag\u0119 w tej scenie skupi\u0142y na Gray, podczas gdy Alax zdaje si\u0119 stanowi jedynie t\u0142o dla zachodz\u0105cej w bohaterce przemiany. Nie jest figur\u0105 z\u0142\u0105, cho\u0107 wyra\u017an\u0105. On te\u017c pozostawia po sobie \u015blad, w kt\u00f3rym wida\u0107 jego zagubienie i nieporadno\u015b\u0107 w nawi\u0105zywaniu i dbaniu o relacje, o uwa\u017cno\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Nad ranem w mieszkaniu Gray tr\u0105ca pusty kieliszek wina. Si\u0119ga po przemokni\u0119ty papieros, kt\u00f3ry nie nadaje si\u0119 do niczego. Po s\u0142odkich, kusz\u0105cych u\u017cywkach nie zosta\u0142o \u015bladu, a mo\u017ce jednak? Figury na planszy zmieni\u0142y uk\u0142ad. Ch\u0142odne chmury przesz\u0142y, dopali\u0142y si\u0119 do ko\u0144ca \u015bwieczki, przez okno wpada naturalne \u015bwiat\u0142o dnia, kt\u00f3re nape\u0142nia pok\u00f3j cisz\u0105, w kt\u00f3rej g\u0142\u0119boki oddech zr\u00f3wnuje si\u0119 z \u0142agodnym \u0107wierkaniem ptak\u00f3w za oknem. Z przestrzeni znajomych czterech \u015bcian co\u015b znikn\u0119\u0142o, a u sto\u0142u zasiad\u0142a obca, niepokoj\u0105ca, ale jednocze\u015bnie pe\u0142na nadziei niepewno\u015b\u0107. Jest ju\u017c po konfrontacji, wi\u0119c naturaln\u0105 kolej\u0105 rzeczy przychodzi czas na odbudow\u0119. Razem z go\u0142\u0119biem umar\u0142a Gray i razem z nim od\u017cy\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
“A Bird Hit My Window and Now I’m a Lesbian” to przepi\u0119kna, zaledwie 8 minutowa animacja poklatkowa. Nie b\u0119d\u0105ca jedynie histori\u0105 o mi\u0142o\u015bci, poszukiwaniu siebie i \u017cyciu w zgodzie z sob\u0105. To przede wszystkim uniwersalne spojrzenie na transformacyjn\u0105 moc subtelnych, mi\u0119dzyludzkich relacji. Wspania\u0142ym jest to, jak w tak kr\u00f3tkim czasie re\u017cyserki s\u0105 w stanie przeprowadzi\u0107 widza przez multum emocji – zbudowa\u0107 niepok\u00f3j, wywo\u0142a\u0107 u\u015bmiechu, doprowadzi\u0107 do wstrzymania oddechu i wyzwalaj\u0105cego jego uwolnienia. Wida\u0107 tak\u017ce dba\u0142o\u015b\u0107 o produkcj\u0119 w wykonaniu lalek, tym jak dobrze oddaj\u0105 one charakter ka\u017cdej z postaci. Zadbano r\u00f3wnie\u017c o scenografi\u0119, wida\u0107 w niej dopracowane detale, ale jednocze\u015bnie nie jest ona nim przesycona. Sprawia wra\u017cenie, jakby\u015bmy znali wn\u0119trze domu Gray od zawsze, jakby\u015bmy byli tu\u017c obok bohaterek. “A Bird Hit My Window and Now I’m a Lesbian” jest wi\u0119c nie tylko rozczulaj\u0105ca, czaruj\u0105ca, ale i oczarowuj\u0105ca. Wci\u0105ga nas do \u015bwiata, po kt\u00f3rego opuszczeniu czujemy, \u017ce i w nas co\u015b si\u0119 zmieni\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Film dost\u0119pny jest do obejrzenia na YouTube – na kanale re\u017cyserek.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Gray dopala papierosa, czytaj\u0105c list od Alexa, z kt\u00f3rym si\u0119 rozsta\u0142a. W jej stoickim spojrzeniu widzimy pulsuj\u0105ce emocje, kt\u00f3re pr\u00f3buje ukry\u0107 w unosz\u0105cym si\u0119 dymie. Nie wzruszy\u0142by ni\u0105 nawet go\u0142\u0105b, rozbijaj\u0105cy si\u0119 o szyb\u0119, gdyby nie Fionn, kt\u00f3ra pukaj\u0105c do drzwi oznajmia z wr\u0119cz obezw\u0142adniaj\u0105co dziecinn\u0105 manier\u0105: “Nie \u017cyje”. Wychodz\u0105 na dach, by razem z innymi go\u0142\u0119biami po\u017cegna\u0107 zmar\u0142ego ptaka….<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":547,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[54],"tags":[],"class_list":["post-546","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-recenzje"],"acf":[],"yoast_head":"\n