Od dw\u00f3ch lat lubi\u0119 z programu Millennium Docs Against Gravity wybra\u0107 sobie cho\u0107 jeden tytu\u0142 po\u015bwi\u0119cony fotografom, a wierzcie mi, jest ich w ostatnim czasie sporo. Tym razem pad\u0142o na “Nazywam si\u0119 Martin Parr”, czyli klasycznie o cz\u0142owieku, o kt\u00f3rym nie s\u0142ysza\u0142em nic. Jednak nie za spraw\u0105 ingorancji, lecz problemu nieistnienia fotografii w polskiej, artystycznej \u015bwiadomo\u015bci. Tym bardziej ciesz\u0119 si\u0119, kiedy poprzez dokument mog\u0119 pozna\u0107 nowy wycinek \u015bwiata (dobre okre\u015blenie w kontek\u015bcie fotografii) kolejnego tw\u00f3rcy.<\/p>\n\n\n\n
Gdy patrzy si\u0119 na zdj\u0119cia Martina Parra, nie spos\u00f3b nie odnie\u015b\u0107 wra\u017cenia, \u017ce mamy do czynienia z szamanem, kt\u00f3ry swoim aparatem odprawia jaki\u015b rytua\u0142. \u015awiat, kt\u00f3ry chwyta w obiektywie wydaje si\u0119 mu ca\u0142kowicie podleg\u0142y, jak gdyby istniej\u0105cy po to, by to w\u0142asnie Parr go sfotografowa\u0142. Cho\u0107 w jego pracach pe\u0142no jest sarkazmu, to nigdy nie przeradza si\u0119 on w chamstwo. Martin ma tutaj doskona\u0142e wyczucie tej jak\u017ce cienkiej granicy. Czasem to w\u0142a\u015bnie \u015bwiadomie wstrzymany krok dzieli go od bycia snobem.<\/p>\n\n\n\n
W jego fotografiach czu\u0107 podleg\u0142o\u015b\u0107 obranemu tematowi. Konsekwencja Brytyjczyka urzeka b\u0119d\u0105c zdecydowanie jednym z najmocniejszych stron jego warsztatu. Przez swoj\u0105 bezkompromisowo\u015b\u0107 i k\u0105\u015bliwy styl Martin Parr d\u0142ugo by\u0142 uznawany za czarn\u0105 owc\u0119, odrzucany przez brytyjsk\u0105 spo\u0142eczno\u015b\u0107 fotograf\u00f3w i licznie krytykowany. To co szczeg\u00f3lnie nie podoba\u0142o sie ludziom w jego pracach to nieczu\u0142e i obra\u017aliwe portretowanie klasy robotniczej (oraz \u015bredniej). Jednak z perspektywy czasu wida\u0107, \u017ce w swoich radykalnych zdj\u0119ciach Parr przede wszystkim dostrzega\u0142 przemiany spo\u0142eczne, w szczeg\u00f3lno\u015bci te powi\u0105zane z konsumpcj\u0105 d\u00f3br. Przemiany nie oddolne, lecz narzucone przez nadci\u0105gaj\u0105ce czarne, korporacyjne chmury.<\/p>\n\n\n\n
Film Lee Shulmana stanowi barwn\u0105 laurk\u0119 wystawion\u0105 arty\u015bcie. Jednak dzi\u0119ki bardzo du\u017cej ilo\u015bci prezentowanych zdj\u0119\u0107, widz ma okazj\u0119, by przekrojowo spojrze\u0107 na dorobek Brytyjczyka. Nie us\u0142yszycie tu mn\u00f3stwa gadaj\u0105cych g\u0142\u00f3w. Ten film daleki jest od moralizatorstwa, budowania pomnika, \u015bpiewania \u017cewnych piesni pochwalnych. To pe\u0142ne szacunku skinienie, a zarazem szalony rollercoaster oraz wci\u0105gaj\u0105cy pokaz slajd\u00f3w. Tym bardziej intensywny, \u017ce trwaj\u0105cy nieco ponad 60 minut. Okraszony kilkoma, kr\u00f3tkimi komentarzami, a co wa\u017cniejsze daj\u0105cy wypowiedzie\u0107 si\u0119 samemu bohaterowi, nawet je\u015bli w wi\u0119kszo\u015bci odbywa si\u0119 to poprzez sztuk\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Od dw\u00f3ch lat lubi\u0119 z programu Millennium Docs Against Gravity wybra\u0107 sobie cho\u0107 jeden tytu\u0142 po\u015bwi\u0119cony fotografom, a wierzcie mi, jest ich w ostatnim czasie sporo. Tym razem pad\u0142o na “Nazywam si\u0119 Martin Parr”, czyli klasycznie o cz\u0142owieku, o kt\u00f3rym nie s\u0142ysza\u0142em nic. Jednak nie za spraw\u0105 ingorancji, lecz problemu nieistnienia fotografii w polskiej, artystycznej \u015bwiadomo\u015bci. Tym bardziej ciesz\u0119 si\u0119,…<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":538,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[56,54],"tags":[62],"class_list":["post-537","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-festiwale","category-recenzje","tag-mdag"],"acf":[],"yoast_head":"\n